تبلیغات
هک تلگرام دیگران

هک تلگرام دیگران
 









 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
دلم گرفته شبیه کسی که پیش خودش

به این نتیجه رسیده کمی زیادی بود

شبیه دانشجویی که فحش خورده فقط

به جرم اینکه چرا احمدی نژادی بود

 

به رای اکثر آرا مرا وتو کردند

توافقی که بدون سند شکسته شدم

دلم پر است از چند تا نماینده

شبیه مجلسی ام که به توپ بسته شدم

 

دلم گرفته و عین خیال دایره نیست

درست  جا ماندم زیر نقطه ی پرگار

دلم گرفته و پاسخ نمیدهد احدی

دلم گرفته شبیه سوال مساله دار

 

سران این وری و آن وری علیه  من اند

عجیب منتظر انقلاب دیگری ام

که چشم می بندم خواب فتنه می بینم

که پخش زنده تر از اشک های رهبری ام

 

دلم گرفته و افسوس ... آبرو ... افسوس

شبیه تکه یخی توی جمع آب شدم

شبیه شیطنت شهروند های مریض

علیه یک احمق، بی شناخت،... مثل خودم

 

که بی قرار  توام مثل گاو مشت حسن

به من اجازه بده شهر را طویله کنم

خودت که میدانی، مثل کرم آرامم

ولی خدا نکند موقعی که پیله کنم...

به من اجازه  بده  گور خویش را ببرم

شبیه تهمت های بزرگ پشت سرم

 

قبول دارم قدری زیاد کش دادم

در آستین خودم مار پرورش دادم

که فیلم زندگی ام یک پلان سوخته بود

شبیه آش نخورده، دهان سوخته بود

شبیه به جسد موش زیر یک تختم

عزیز از تو چه پنهان هنوز بدبختم

شبیه گرد و غباری که روی پیکر من...

جنازه ای شده ام ...آخ...خاک بر سر من

قماربازی که  نذر کرد... باز نبرد

که قبل سن بلوغش شکست عشقی خورد

دروغ بعضی ها که حروف ربط شده

چه حرف ها نزدم در صدای ضبط شده

حماقتی که وسط میکشید پایت را

و پخش میکرد آن شب شماره هایت را

کمی نگاه به دور و برم نمی کردم

به: شهروندی که... فکرهم نمی کردم

دروغ میگفت و قلب پر تلاطم داشت

به: شهروندی که واقعا توهم داشت

دلم بزرگتر از آنچه می تکانی بود

به: شهروندی که واقعا روانی بود

تمام تهمت ها را خیال کردم رفت...

و شهروندان را هم حلال کردم رفت

خیال کن حکمت بود، اعتراض نکن

و سفره های دلت را زیاد باز نکن

.

.

نوار قلب سگی روی دور گیجی شد

و رفت و عاشق یک دختر بسیجی شد

.

.

چه خوب فهمیدی اینکه اشتباه شده

که بخت من مثل چادرت سیاه شده

کسی که غم هایش را هنوز ترک نکرد

کسی بجز تو مرا بی اجازه درک نکرد

رفیق شیطنت گله کار گرگ نبود

کسی بجز تو چنین دختری بزرگ نبود

مرا ببخش که اینگونه آدم آهنی ام

که من ظریف تر از آنچه حدس میزنی ام

چقدر خیره بمانم به عکس روی اپن

چقدر گیر کنم بین فاضل و ژلوفن

چقدر آخر نقاشی ات ولو شده ام

مرا ببخش که اینقدر تابلو شده ام

بریز پیکی تا گور خویش راببرم

که امشب از همه ی عمر لنگرودترم

سلامتی رفیقی که برنگشت بزن

بزن سلامتی بچه های رشت، بزن

شبیه دشنه در آغوش دیس پشت منی

به رغم این همه حرف و حدیث پشت منی

فرار میکنم از ملتی معطل ما

کتابخانه ی ملی قرار اول ما

کمی نمیخندی تا که خوب دل ببری

و بعد می گویی: جز شما من از پسری...

و بعد میروی و چشم شهر بر راهت

درخت ها و حسودی به قد کوتاهت

مرور میکنم از دور لحن گرمت را

و احتمالا انگشت های نرمت را

به چشم هات، به ابروی برنداشته ات

اگر غلط نکنم موی تل گذاشته ات

که غصه های خودم یک طرف، از آن بدتر

که غصه های تو هم غصه های من بودند

رفیق باور کن خودکشی حرام نبود

اگر مراجع تقلید جای من بودند





برچسب ها: مرتضی عابدپور لنگرودی، اشعار مرتضی عابدپور لنگرودی، شعر و غزل، شعر و غزل امروز،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
تزریق میکنم بدنت را به روح شهر

تا آسمان خانه به اندازه سِر شود

باید مرا بغل بکنی سمتِ کشورت

یک روز قبل از اینکه زمین منفجر شود

 

بانوی عطسه های زمین در زمان ِصفر

بازار قتل هر چه ستاره ست سکه شد

آتش زدند آینه را بشکه های نفت

این غول در چراغ خودش تکه تکه شد

 

بانوی ورد های پراکنده در اتاق

آغوش باز پنجره ها رنگ ِ غم شدند

صدها کتاب شعر سرودم برای تو

اما تمام فاحشه ها عاشقم شدند

 

با باد می وزد به جنوبی ترین جهت

تصویر رقص سوتینت روی بند رخت

در خواب من زنی رحمش را برید و بعد

اعدام کرده بود خودش را درون تخت

 

بانوی اکتشاف فراورده های نفت

بانوی واژگانه ی فرهنگِ بی لغت

بانوی پاچه پاره ی ژولیده در اتاق

بانوی سرسپرده به مردان سگ صفت

 

من فرض میکنم پسری نا خلف شدم

مامای قصه های لبا لب از اقتباس

جریان فکرهای موازی به سمت توست

شیطانِ چشم دوخته بر کوچه از تراس

 

گردن بزن مرا بنشین بر سریرِ خون

بانوی مو کلاغی ِعفریته های دهر

من سالهاست رقص مریدانه میکنم

با شوهرت میان عزب خانه های شهر

 

در من حلول کن به سقوط فرشتگان

از کوه طور و مادر موسای عامری

تحریف کن مرا به خداوندی زبور

انجیل از روایت عیسای ناصری

 

بانوی دم کشیدن ِ شب های استرس

الیاف زمهریرِ فرو رفته در تنور

ای در اتاق گیجِ قرنطینه گم شده

متن پیام دخترِ سیاره های نور

 

تشکیل پارلمان مگس در زباله و ...

سیگار مرد ِ گم شده در ازدحام سطل

سرگیجه ی عفونت ِروح جنازه و ...

بانوی خوب ِ وسوسه در ارتکاب قتل

 

آقای سرنوشتِ رقم خورده در کتاب

بانوی کرم خوردگیِ انبه های کال

افسار من به دست خدایان ِ وحشت است

من جبر می کشم که بیافتم به احتمال

 

یک روز قبل از اینکه زمین منفجر شود

عریان بشو مقابل چشمان هیز من

کاری بکن که فاصله ها جا بجا شوند

بانوی عاشقانه ی معنا گریز ِ من




برچسب ها: رئوف دلفی، اشعار رئوف دلفی، شعر و غزل امروز، شعر و غزل، چارپاره،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
ﺳﻼﻣﺘﯽ ِ ﺧﻮﺩﺕ ! ﻟﺐ ﺑﺰﻥ ﮐﻪ ﺗﻮﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺑﺨﻨﺪ ﺗﻮﯼ  ﺭﮒ  ﺷﻬﺮ  ﺍﺑﺴﻮﻟﻮﺕ  ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﭼﻘﺪﺭ ﭼﺸﻢ ﮐﻪ ﺳﻨﺠﺎﻕ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﺮ ﮔﺮﻩ ِ ﻣﻮ ﺕ

ﮔﺸﻮﺩﻩ  ﺑﺎﺵ  ﮐﻪ  ﺳﺮﺷﺎﻧﻪ ﺍﺕ  ﺑﻠﻮﻁ  ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺑﺮﯾﺰ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﺎﻥ ﮐﻦ ! ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺷﻮ ﺯﻥ ﻣﺎﻥ ﮐﻦ !

ﭼﺮﺍﻍ  ﺑﺎﺵ  ﮐﻪ  ﺷﺐ  ،  ﺗﺎﺭ ِ  ﻋﻨﮑﺒﻮﺕ  ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺑﺨﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﺐ ِ ﺟﺎ ﺩﮐﻤﻪ ﻫﺎ ﯼ ﭘﯿﺮﻫﻨﺖ ﺗﺎ

ﻫﺮﺍﺱ ِ  ﻗﻠﻪ ﻧ ﻮﺭﺩﺍﻧﺖ  ﺍﺯ  ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺳﻼﻣﺘﯽ ِ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎ ﻟﺐ ِ ﺷﺮﺍﺑﯽ ِ ﺑﯽ ﺭﮊ

ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﻣﺴﺘﯽ ﻭ .. ﮔﯿﺮﻡ ﮐﻪ ﺁﺑﺮﻭ ﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺑﺮﻗﺺ ! ﺍﺑﺮ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ !

ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺗﺎ ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺭﻭ ﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ !

ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻟﺒﺖ ﻗﺎﻧﻌﻨﺪ .. ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺮﯾﺰﺍﻥ

ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺳﻔﺮﻩ ﺷﺎﻥ ﻗﻮﺕ ِ ﻻﯾﻤﻮﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻫﺮ ﺧﺮﺩﻩ ﺳﻨﮓ ﭘﻞ ﺯﺩ ﻭ ﺳﺪ ﺷﺪ

ﺑﺨﻮﺍﻥ  ﮐﻪ  ﺯﯾﺮ  ﺻﺪﺍﯾﺖ  ﭘﻞ ِ  ﺳﮑﻮﺕ  ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺯﻧﯽ ﻭ ﺫﺍﺋﻘﻪ ﯼ ﺷﻬﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﻮ

ﺍﮔﺮ  ﺗﻮ  ﺗﻦ  ﺑﺘﮑﺎﻧﯽ  ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ  ﺑﻮ ﺕ  ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺍﮔﺮ " ﺯﻧﯽ " ﮐﻨﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ِ ﻟﺒﻬﺎﺕ

ﻣﯿﺎﻥ ِ ﺑﺴﺘﺮﺕ ﺍﺯ ﺑﻮﺳﻪ ﯼ ﻫﻮﻭ ﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ !

ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺑﮑﺶ ، ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﻓﻪ ﺍﺕ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ

ﮐﻪ ﭘﻮﺩﭘﻮﺩ ،  " ﺩﻝ " ﺍﺯ  ﺗﺎﺭ ﺗﺎﺭ ِ  ﻣﻮ ﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ

ﺑﺨﻮﺍﻥ ،  ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩﺕ ،  ﺗﺎﮐﻬﺎ ﺩﺧﯿﻞ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ

ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ِ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﮔﻠﻮ ﺕ ﺑﺮﯾﺰﺩ ...





برچسب ها: طاهره خنیا، اشعار طاهره خنیا، شعر و غزل امروز، شعر و غزل، خنیا،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
ﻧﻘﺶ  ﻭﺍﻓﻮﺭ ِ  ﻃﻼ  ﮐﺎﺭﯼ ِ  ﺍﻳﺮﺍﻧﯽ  ﻣﻦ

ﺳﺤﺮ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺭﻳﺶ ﺳﻠﻴﻤﺎﻧﯽ ﻣﻦ

ﺁﺭﺯﻭی ﻣﻦ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﮐﺴﯽ ﮐﻨﺞ ﺍﺗﺎﻕ

ﺩﻭﺩ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻣﺪﻥ ﻏﻮﻝ ﭼﺮﺍﻍ

ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﯼ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﮔﺮﮒ

ﺳُﻢ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﭘﺎﭼﻪ ﯼ ﺟﻦ ﮔﻴﺮ ﺑﺰﺭﮒ

ﺛﺒﺖ ﻳﮏ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﯼ ﻏﺼﺒﯽ ﺭﻭﺡ

ﮐﺸﻒ ﺳﻮﺭﺍﺥ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻭﺳﻂ ﮐﺸﺘﯽ ﻧﻮﺡ

ﺻﻮﺭﺕ ِ ﺁﮐﻨﻪ ﻭ ﺁﺑﻠﻪ ﻣﺮﻏﺎﻧﯽ ِﺟﺒﺮ

ﻣُﺮﺩﻩ ﯼ ﺻﺎﺣﺐ ِ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﻃﻼ ﺩﺍﺧﻞ ﻗﺒﺮ

ﺭﻧﮓ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ﺍﻣﭙﺮﺳﻴﻮﻧﻴﺴﻤﯽ ِ ﻏﺮﻭﺏ

ﻻﺷﻪ ﯼ ﺩﺍﯾﻨﺎﺳﻮﺭ ِ ﻳﺦ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﺟﻨﻮﺏ

ﻫﺎﻟﻪ ﯼ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻴﺎﺭﻩ ﯼ ﮔُﻢ

ﺳَﺮﺩﺭ ﺳﻨﮕﯽ ِ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺷﻬﺮ ﺳُﺪﻭﻡ

ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻣﻦ ﻭ ﻧﺴﻞ ﺑﺸﺮ

ﻏﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺣﺠﺮ

ﭘُﺴﺖ ﻳﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﺟﻬﺎﻥ

ﺳﺒﻘﺖ ﺫﻫﻦ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺎﻳﺮ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ

ﺩﻝ ﺭﺳﻮﺍ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺑﯽ ﺑﯽ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻭﺭﻕ

ﺩﻳﮓ ﺧﺎﻣﻮﺵ ِ ﺩﻭ ﺁﺗﻴﺸﻪ ﯼ ﺗﻘﻄﻴﺮﻩ ﻋﺮﻕ

ﺑﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﯼ ﺗﺎﺗﻮ ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﺑﺎﺳﻦ ﻳﺎﺭ

ﻭﺳﻌﺖ ﺩﻳﺪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻴﻨﮏ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮔُﺪﺍﺭ

ﺳﺎﻋﺖ ﻗﻄﻌﯽ ِ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺷﺐ ﻭ ﻗﻠﻌﻪ ﻭ ﻣﺎﻩ

ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺷﻮﺭﺵ ﻭ ﮔﺮﺩﻥ ﺯﺩﻥ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺷﺎﻩ

ﮔﺎﺯ ﺍﺷﮏ ﺁﻭﺭ ﻭ ﺑﺎﻃﻮﻡ ﻭ ﺳﺮ ﻭ ﺳﺮﻓﻪ ﯼ ﺧﻴﺲ

ﻭﻗﺖ ﺁﺗﺶ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﭘﻠﻴﺲ

ﺟﻨﮓ ﺑﯽ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻣﻦ ﻭ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﻳﻦ

ﺳﺮﺩﯼ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﻭ ﻣﻴﻠﻪ ﯼ ﺳﺮﺳﺨﺖ ﺍﻭﻳﻦ

ﺍی ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﺪﻥ ﺗﻮ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻋﻼﺝ

ﺩﻫﻨﺖ ﺭﻭﺩ ﻓﺮﺍﺕ ﻭ ﺑﺪﻧﺖ ﺳﺎﺣﻞ ﻋﺎﺝ

ﻗﺴﻢ ِ ﺁﺧﺮ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻪ ﻟﺐ ِ ﺷﺎﺧﻪ ﻧﺒﺎﺕ

ﺭﻭﺡ ﺩﻟﮕﻴﺮ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻭ ﻭﻓﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﺕ

ﺑﺎﺑﻞ ِ ﺑﺎﻍ ِ ﻣﻌﻠﻖ ﻭ ﺯﻥ ﺁﻳﻨﻪ ﭘﻮﺵ

ﺩُﺏ ﺍﮐﺒﺮ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻭ ﺧﻮﺷﻪ ﯼ ﭘﺮﻭﻳﻦ ﺑﻪ ﺩﻭﮔﻮﺵ

ﮐﻞ ﺍﺟﺮﺍﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻠﺐ ﺩﺍﻣﻦ ﺗﻮ

ﻳﺪ ﺑﻴﻀﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﺩﺍﺧﻞِ ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﺗﻮ

ﻋﺮﻋﺮ ﻋﺎﺭﻑ ِﻋﺮﻓﺎﻥ ِﻋﻠﻒ ﺩﺭ ﻫﭙﺮﻭﺕ

ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﺮﺧﺮﻩ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﺍَﻟَﻤﻮﺕ

ﻫﻨﺮ ِ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ِ ﺍﺧﺘﻪ ﯼ ﺗﺰﺋﻴﻨﯽ ﺗﻮ

ﻋﻄﺴﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﺩ ﮐﻮﮐﺎﺋﻴﻦ ﺗﻪ ﺑﻴﻨﯽ ﺗﻮ

ﻓﻦ ِ ﻟﻔﺎﻇﯽ ﻭ ﻻﺳﻴﺪﻥ ِ ﻣﻦ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ

ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺣﺼﺮ ﻣﻨﯽ ﻻﯼ ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻘﺮﺍﺕ

ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﺗﺮﮎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﯼ ﺧﻔﺎﺷﯽ ﻣﻦ

ﺧﺒﺮ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷﯽ ﻣﻦ

ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﻄﺮ ﺟﻨﻮﻥ ﻭﺍﺭ ﺁﻧﺎﺭﺷﻴﺴﺘﯽ ﻣﻦ

ﻣُﺮﺩﻥ ﻭ ﮔٌﻢ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﯼ ﻧﻴﺴﺘﯽ ﻣﻦ





برچسب ها: رئوف دلفی، اشعار رئوف دلفی، شعر و غزل امروز، شعر و غزل، مثنوی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
اتفــاق  بزرگ  زندگــی ام  !  کــی  می افتی  میـــان  آغــوشم؟

من که عمری نخورده مست توام ،کی تو را جرعه جرعه می نوشم؟

کی قرار است آنکه می خواهم ، ته فنجـان فال من باشی؟

یا که اصلا بگو چگونه؟ کجا؟ کی قرار است مال من باشی؟

این سوالات مرد زندانی ست ، در اتاقی کـه عین سلول است

در قبال دلی که می شکند ، آنکه رفته همیشه مسوول است

بار ِ  سنگین رفتنت را بر ،  شانه ی لاغر من افکندی

بر درختی که قامت من بود خاطره روی خاطره کندی

من سفر کرده ام تو را در شعر تا همانی شوم که می خواهی

مرکــز ثقل این دگردیسی  ، نقطــه ی  عطف  این  فرآیندی

با روش های چاله میدانی ، شب به شب مثل عصر مشروطه

با دو تا چشم های  قز/زاغ ت  ، مجلسم را به توپ می بندی

چله می گیرم  از همیــن امشب تا به رویـا ببینمت شاید

ذکر "امن یجیب...." می خوانم ، تا به کابوس ها نپیوندی

.........

.........

در حضور مبارکت ای عشق ، کفرگویی چقدر شیرین است !

"وحده لا اله الا .... " تو .... تــو  دقیقـــا خود ِ خداوندی !





برچسب ها: بنیامین پورحسن، اشعار بنیامین پور حسن، شعر و غزل، شعر و غزل امروز، شعر،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
یک نفـــر دور کند ایـــن خودیِ جانی را

این دل ـ این قاتلِ بالفطره‌ی پنهانی ـ را

امشب این سوخته، دلباخته‌ی او شده است

او‌ کـــه با رقــصِ  خود آتش‌ زده  مهمانــی را

کاش این سایه‌ی افسرده‌ی تنها ببرد،

دلِ آن دختـــر ِ افسونگر افغــانـــی را

که بگوید: بنشین، حرف بزن، شور بپاش

سخت کوتاه کن این جمعه‌ی طولانی را

همه منهـــای تــو تلخ‌اند، به اندازه‌ی چای

بده آن خنده‌ی چون قند ـ که می‌دانی ـ را

سر بگردان و به این سمت بچرخان ابرو

این‌ طرف پرت کن آن چاقــوی زنجانی را

تو بیـــا با دو سه خلخالِ عراقی در پا

تو به پایان برسان سبکِ خراسانی را

شمسِ من باش و به اشعارم از این لحظه بتاب

کـــه  بگیــــرم  لقب ِ  مولــــوی ِ  ثانـــی  را

چه غریب است و عجیب است که با هم داری،

چهـــره‌ی مشهدی و لهجــــه‌ی تهرانــــی را!

تو بخوان شعر! بخوان شعر! دوچندان بکند،

خواندنت لذّتِ شب‌های غــزل‌خوانــــی را





برچسب ها: صالح، دروند، اشعار صالح دروند، شعر و غزل، شعر و غزل امروز،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
عشق ویرانــــگر او در دلــم اردو زده است

هرچه من قلب هدف را نزدم، او زده است

بیستون بود دلم... عشق چه آورده سرش

که به ارگ بــم ویران شده پهلو زده است؟

مــو پریشان به شکار آمــــد و بعد از آن روز

مــن پریشانم و او گیره به گیسو زده است

دامنش دامنـــه های سبلان است ...چقدر

طعم شیرین لبــش طعنه به کندو زده است

مثـــل مغرورترین کــــافر دنیــــــــا که دلش

از کَــفَش رفته و حتی به خدا رو زده است

ناخدایی شده ام خسته که بعد از طوفان

تا دم مـرگ دعــــا خوانده و پارو زده است

تا دم از مرگ زدم گفت: "دعا کن برسی!"

لعنتـــی بـاز فقط حرف دو پهلو زده است!





برچسب ها: عبدالمهدی نوری، اشعار عبدالمهدی نوری، شعر و غزل، شعر و غزل امروز، غزل،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان

انگــــار  دیده اند  مرا  باز  با  شما

با اینکه فارغید از این حرف ها شما

اندوه جاده های جهان را گریستم

تا  سایه ی مرا  بکشانند  تا  شما

عاشق شدیم و شهر خبر شد ولی هنوز

لبخند  می زنید  بر ایــن ماجـــرا شما

پس راست گفته اند که شبها برای ماه

تعریف مـی کنید همین قصــه را شما؟

خامم... منی که پنجره ام خیس اشک شد

از  عشق  حرف  می زنم  اما  چرا  شما؟

آنقدر عاشقم که نمی دانم این غزل

از عشق بود؟ کار خودم بود؟ یا شما....





برچسب ها: محمدسعید میرزایی، اشعار محمدسعید میرزایی، شعر و غزل، شعر و غزل امروز، شعر،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
کبود و سرخ و بنفش و... هزار رنگ‌تر از این؟

جناب جنگ!  بفرما، جهــان قشنگ‌تر از این؟

خودت  کــه جنگ  نبودی  قرار  بود  برقصی

تو جشنِ سوخته هستی؛ چه نام، ننگ‌تر از این؟

شبیه حسّ سعادت، ولی مطابق عادت

نه بی‌شتاب‌تر از آن، نه بی‌درنگ‌تر از این

هزاره‌های پیاپی، ازل دقیقه‌ی من شد

برای حکّ محبّت، مجال، تنگ‌تر از این؟
----------------------------------------------------------
* از کتاب " مذاکرات " مریم جعفری آذرمانی





برچسب ها: مریم جعفری آذرمانی، اشعار مریم جعفری آذرمانی، شعر و غزل، شعر و غزل امروز،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
عشق از آغاز مشکل بود و آسانش گرفت

تا که در اوج بهاران برگ ریزانش گرفت

عمری از گندم نخورد و دانه دانه جمع کرد

عشق تو آتش شد و در خرمن جانش گرفت

ابرهای تیره را دید و دلش لرزید...باز

فالی از دیوان افکار پریشانش گرفت:

"یاری اندر کس نمی بینم" غزل را گریه کرد

تا به خود آمد دلش از دوستدارانش گرفت

پس تو را نوشید و دستت را فشرد و فکر کرد-

خوب شد که شوکران از دست جانانش گرفت

چند گامی دور شد، اما دلش جامانده بود

آخرین ته مانده ی خود را به دندانش گرفت

داشت از دیدار چشمان تو برمی گشت که

"محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت"





برچسب ها: عبدالمهدی نوری، اشعار عبدالمهدی نوری، شعر و غزل، شعر و غزل امروز،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
حتی اگر غزل به دلم پشت کرده است

این چارپاره را بـــه تــو تقدیـم می کنم

تقصیــر عشق نیست اگــر واژه لج کند

من لال هم شوم به تو تعظیم می کنم

تو مسجدالحلال و غــزل هم زیارت ات

این واژه ها به نیت تو شعر می شوند

در  آستــان  تــو  همــه ی  زائران ِ عشق

با دست من ، به دعوت تو ، شعر می شوند

تنهــا نه دست من ؛ همه ی شاعران تو را

با کشف بیت – بوسه در آغوش می کشند

با قافیــه به قافلـه ی عشق می رسند

وزن تو را عطش زده بر دوش می کشند

در این ردیف ِتب زده ی شاعران ِمست

من ایستاده ام که ببوسم لب تو را

ده قرن شاعرانگی از من جلو تر است

ده قرن عاشقانه ، هزاران غزل سرا :

این رودکــی ست ! اول صف ؛ مات چشم تو !

خاقانی است آنکه نشسته ست روی خاک !

آن هم نظامی است که مجنون تر از همه

از هجمــه ی نگاه تــو خونین و چاک چاک

آن مولوی ؛ کــه ماه تو را شمس دیده است

فهمیده رقص گیس تو هم جز سماع نیست

حافظ  کــه  ساق  پای  تو  را  دید می زند

از یاد برده است که ساقی و جام چیست!

سعدی سعادتی ست برایش سفر به تو

امــا  بهشت  را  بـــه  گلستان  نمی برد

خواجو که شعرهاش لبت را چشیده اند

دیگر  دوباره  زیره  به  کرمان  نمی برد !

صائب تو را نوشت که کارش درست ماند

جامی تو را چشید کـــه دیوانه ی تو شد

بیدل فقط شبی به تو دل داد و بعد از آن

آیینه  دارِ  گوهــــر ِ  یکدانه ی  تــو  شد

تکثیر شد شکوهت و نشناخت هیچ کس

، حتی  بهار ،  سَبک ِ طربناکی  تـــو  را

از شهریار معنی ِعشقت سوال شد

او منزوی شد از همه تا پاکی تو را –

- در  خط به خط ِ شعرِ جوانش  قدم زند

تو آن زنی ؛ زنی که مسوََّد شدی در او !

پیراهن  تو  را  به  تن شعر کرد تا

همراه برکه با تو شود گرم گفتگو

...

تکثیر  تو  به  روی  ورقهـــای  این  جهـــان

، از شرق تا به غرب ، لطافت نوشته است

یک گوشه از تمامـــی این دلنوشته ها

صد نامه ای که پابلو برایت نوشته است

مدیون تو ، نزار ؛ کــه با عاشقانه هاش

در چشم تو به بندر امنی رسیده است

لورکــا ، دوبـاره مـاه زده ،  رأس 5 عصر

گیتار را شکسته،به آتش کشیده است ....

...

...

من فکـر می کنم همـه ی عاشقان تو

در شعرهای خود به تو تعظیم می کنند

من فکر می کنم که چرا لال مانده ام ؟!

من فکر می کنم ...

... به تو تسلیم می شوم !

تسلیم می شوم که مرا منفجر کنی

در سطر سطر تبزده ی عاشقانه ها

فواره های خون غزلی تازه بشکفند

از رگ رگ ام دوباره بجوشد ترانه ها ...

ای بهترین غزل ! غزلی که نگفته ام !

این چارپاره را به تو تقدیـــم می کنم

تقصیـــر عشق نیست اگر واژه لج کند

من لال هم شوم به تو تعظیم می کنم



برچسب ها: سیامک بهرام پرور، اشعار سیامک بهرام پرور، شعر و غزل، چارپاره، شعر،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
شعله دارم میکشم در تب، نمی فهمی چرا؟

تاب بی ماهی ندارد شب، نمی فهمی چرا؟

اهـل  آه  و  نالـه  کردن نیستم جان من است

اینکه هر دم می رسد برلب نمی فهمی چرا؟

ذوب دارم می شوم  هر روز می بینی مگر؟

آب دارم می شوم هرشب نمی فهمی چرا؟

آنچه من پای بدست آوردن چشمت زدم

قید دینم بود  لامذهب نمی فهمی چرا؟

بین  مردم  مثل  من  پیدا  نخواهد  شد  نگرد

"یک"  ندارد جز خودش مضرب نمی فهمی چرا ؟

بارها  گفتم  دل  دیوانه  گرد  عشق  نه!

نیش خواهی خورد از این عقرب نمی فهمی چرا ؟





برچسب ها: حسین زحمتکش، اشعار حسین زحمتکش، شعر و غزل، غزل، شعر و غزل امروز،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
گفته بودی خوشت از ما نمیاید، به درک

حالت از دیدنمان جا نمیاید، به درک

کسر ِ شان است که همصحبت ِ مجنون باشی

مرد ِ دیوانه به لیلا نمیاید، به درک

هرچه در کوچه تان پرسه زنم پنجره ات

قدر ِ پلکی به تماشا نمیاید، به درک

راست گفتی لب ِ من را چه به شهد ِ لب تو

نان ِ خشکی به مربا نمیاید، به درک

من ِ بیکس سر ِ جایم بتمرگم بهتر

قد ِ مرداب به دریا نمیاید، به درک

نسخه پیچیده مرا دور ِ خودش هر شب درد

قرص ِ ماهت به مداوا نمیاید، به درک

من خودم خاسته ام پشت ِ سرت گریه کنم

نفسم بعد ِ تو بالا نمیاید؟ به درک

تو برو دلنگران ِ من ِ بیچاره نباش

مرگ هم سمت ِ دل ما نمیاید، به درک

نیستم لایق ِ خوشبختی و میدانم خوب

به من این گونه غلطها نمیاید، به درک

سقط کن عشق ِ مرا و بزن اصلن زیرش

هر جنینی که به دنیا نمیاید به درک





برچسب ها: شهراد میدری، اشعار شهراد میدری، غزل، شعر و غزل امروز، شعر و غزل،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان
شاعر ! تو را زین خیل بی دردان، کسی نشناخت

تــو مشکلـی و هرگـزت آســان، کسی نشناخت

کنــج  خرابت  را  بسی  تسخــر  زدند  اما

گنج تو را، ای خانه ی ویران کسی نشناخت

جســـم تو را، تشریـــح کردند از برای هم

اما تو را ای روح سرگردان ! کسی نشناخت

آری تو را، ای گریه ی پوشیده در خنده !

وآرامش آبستن توفان ! کسی نشناخت

زیـن عشق ورزان  نسیم و گلشنت،  نشگفت

کای گردباد بی سر و سامان ! کسی نشناخت

وز  دوستداران  بزرگ  کفر  و  دینت  نیز

ای خود تو هم یزدان و هم شیطان، کسی نشناخت

گفتند:  ایــن دون  است  و  آن  والا،  تو را،  اما

ای لحظه ی دیدار جسم و جان ! کسی نشناخت (1)

با حکــم مرگت روی سینه،  سال های سال

آن جا، تو را در گوشه ی یمگان، کسی نشناخت (2)

فریاد « نای »ت را و بانگ شکوه هایت را،

ای طالع و نام تو نا هم خوان ! کسی نشناخت (3)

بی شک تو را در روز قتل عام نیشابور

با آن دریده سینه ی عرفان، کسی نشناخت (4)

با جوهر شعر تو، چون نام تو برّنده !

ذات تو را ای جوهر برّان، کسی نشناخت (5)

روزی که می خواندی : مخور می محتسب تیز است !

لحن و نوایت را در آن سامان، کسی نشناخت (6)

وقتی که می کندند از تن پوستت را نیز

گویا تو را زان پوستین پوشان، کسی نشناخت (7)

چون می شدی مخنوق از آن مستان، تو را ای تو

خاتون شعر و بانوی ایمان ! کسی نشناخت (8)

آن دم که گفتی، باز گرد ای عید ! از زندان

خشم و خروشت را، در آن زندان، کسی نشناخت (8)

چون راز دل با غار می گفتی تو را، هم نیز،

ای شهریار شهر سنگستان، کسی نشناخت (9)

حتا تو را در پیش روی جوخه ی اعدام

جز صبحگاه خونی میدان، کسی نشناخت (10)

هرکس رسید از عشق ورزیدن به انسان گفت

امّا تو را، ای عاشق انسان ! کسی نشناخت

...........

1. مکن در جسم و جان منزل که این دون است و آن والا

قدم زین هر دو بیرون نه، نه این جا باش، نه آن جا

« سنایی غزنوی »

2. ناصر خسرو قبادیانی          3. مسعود سعد سلمان

4. عطار نیشابوری                 5. سیف فرغانی

6. حافظ : اگر چه باده فرخبخش و باد گلبیز است

به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

7. عمادالدین نسیمی از پیروان نهضت حروفیه که به دستور یکی از اعقاب تیمور ظاهرا، پوست از تنش، زنده زنده کندند .

8 . فرخی یزدی : سوکواران را مجال بازدید و دید نیست

بازگرد ای عید از زندان که ما را عید نیست

9. م. امید و شعر قصه ی شهر سنگستان :

سخن می گفت در سر آغاز کرده

شهریار شهر سنگستان...

10. خسرو گلسرخی





برچسب ها: حسین منزوی، غزل منزوی، شعر و غزل، شعر و غزل امروز، اشعار حسین منزوی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 31 فروردین 1395 توسط اشکان پویان

بوسه ات مرحله ی پر هیجــانـی دارد!

چشم و ابروت عجب تیر و کمانی دارد!

نکند  وارث  لبـــخند  مونالیزایــی!

که لبت مثل لبش، راز نهانی دارد؟

هُرم آغوش تو یعنی که خدا هم با تو

گاه گاهی هوس خوشگذرانــی دارد

کاش تکلیف مرا چشم تو روشن بکند!

کــه خریدار تـــو بودن چه زبانـــی دارد؟

با دوتا بوسه بیا امر به معروف کنیم!

لذتی  بیشتر  از چشم چرانی دارد

بعد آشوب بزرگــی کـــه لبت برپا کرد

چشم تو فتنه ی یک جنگ جهانی دارد!

بوسه ات ولولــه انداخته در اندامم

حتم دارم، لبت اکسیر جوانی دارد!





برچسب ها: فرشید تربیت، اشعار فرشید تربیت، شعر و غزل، شعر و غزل امروز،  
.: Weblog Themes By www.asonchat.ir :.


(تعداد کل صفحات:13)      1   2   3   4   5   6   7   ...  

تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : هک تلگرام اندروید, , هک تلگرام دیگران, , هک تلگرام 100, هك تلگرام ios, هک تلگرام دیگران, هک تلگرام اندروید, هک تلگرام با کامپیوتر, آموزش تلگرام, امنیت تلگرام هک تلگرام, هک تلگرام دیگران, هک تلگرام دوستان, هک تلگرام رایگان, هک تلگرام اندروید, هک تلگرام با کامپیوتر, هک تلگرام دانلود برنامه هك كامل تلگرام از راه دور بدون دسترسی به گوشی, دانلود رایگان نرم افزار هک تلگرام برای اندروید, دانلود برنامه هک تلگرام دیگرانهک تلگرام اندروید, , هک تلگرام دیگران, , هک تلگرام 100, هك تلگرام ios, هک تلگرام دیگران, هک تلگرام اندروید, هک تلگرام با کامپیوتر,ر, هک تلگرام pdf, هک تلگرام باآموزش رایگان هک تلگرام, هک تلگرام دیگران, هک تلگرام دوستان, هک تلگرام با کامپیوتر, هک تلگرام رایگان, هک تلگرام افراد, هک تلگرام با ربات, هک تلگرام اشیانهtelegram , تلگرام , هک شماره در تلگرام , هک تلگرام. توضیحات. تلگرام تلگرام دسکتاپ تلگرام برای سیمبین تلگرام پی سی تلگرام برای لپ تاپ برنامه تلگرام برای ویندوز ۷ برنامه تلگرام چت برنامه تلگرام برای نوکیا هک تلگرام آموزش کامل هک کردن تلگرام اندروید و کامپیوتر,آموزش تصویری هک کردن تلگرام دیگران,دانلود فیلم آموزش هک تلگرام,آموزش هک کردن گروه تلگرامدانلود رایگان هــــــک تـلـگـرامـ هـکـ آموزش هــــــک تلگرام خواندن پیام های تلگرام نرم افزار جاسوسی تلگرام نرم افزار کنترل والدین برنامه هک تلگرام